Soma'da neler oluyor?

Buzdağı gibi günbegün eriyen, üzerine adeta ölü toprağı serpilmiş bir Soma izliyoruz.Bu ilçe; ülkemizin katı yakıt ve elektrik üretimine yüzde 25 katkı sağlayan, 25 ilden fazla gelir üreten, Türkiye’nin en büyük kamyon filosuna ev sahipliği yapan ve 81 ilden gelen emekçilerin kurduğu bir devdi! Şimdi ise koca bir şehir gözümüzün önünde bir mum gibi eriyor.
Soma’da Neler Oluyor?
Polyak kapatılmış,
Yeni Anadolu (Işıklar) satılmış,
EÜAŞ’ın akıbeti belirsiz!
Soma B Termik Santrali "aç-kapa" musluğa dönmüş
Kamunun, 86 milyonun malıyla, Soma halkıyla adeta kedi-fare gibi oynanıyor!
Demirexport "zarar ediyorum" diye haykırıyor; birilerine tanınan imtiyazların onda biri Demirexport ve Fernas’a tanınmıyor.
İmbat işçisi hayattan soğumuş! Bayram ikramiyeleri içeride, 24 ila 42 yevmiyeleri ödenmemiş. Maaşlar avans gibi yatıyor; işçi banka kartlarına, borç batağına çalışmaktan telef olmuş içerideki alacaklarımız verilmiş olsa gecikmeden dolayı her ay maaşlarımızın 3 / 1 ni faize vermeyeceğiz diyor
Esnaf siftah yapamaz halde, gençler geleceksiz, bekarlar evliliği erteliyor! Peki Bu Sessizlik Niye? Kim Bu Perde Arkasındakiler?Zamanında Soma'nın kaderini değiştirenler, bugün köşesine çekilmiş sessizce seyrediyor.
İktidar ve meçhul yapılar sayesinde zengin olup eleğini duvara asanlar, tuzu kurular, ellerini taşın altına koymayan sözde "kanaat önderleri" perde arkasından hem yerel siyaseti hem de STK’ları dizayn ediyorlar. "Ne şiş yansın ne kebap" modundalar! Bölge milletvekillerinin halkın içine çıkmaya cesareti yok, ilçeyi tamamen boş vermiş durumdalar.
120 bin nüfuslu koca ilçe sakinleri sahada, tepedekiler ise koltuklarında seyirci! Adı İşçi, Soyadı İşveren Sendikası Olmuş!Madenci kan ağlarken, işçinin hakkını savunması gereken sendika genel merkezleri üç maymunu oynuyor! Merkezi yönetenlerin gözünün içine bakanlar, ağızlarından çıkacak kelimeyi on kez elekten geçiriyor; yazın ortasında koltuk korkusundan tir tir titriyorlar!
Soyadları, işçinin alın terinden daha ağır basıyor.Soma'daki şube sendikaları tek başlarına dik durmaya, hak aramaya çalışsa da Ankara’daki genel merkezlerden destek göremiyor. Genel merkezlerin korkaklığı yüzünden yereldeki haklı eylemler ve söylemler kifayetsiz kalıyor, bilerek budanıyor. Arkalarında duran bir genel merkez olmayınca, ihale yine tabandaki şubelere ve hedef tahtasına oturtulan şube yönetimine kalıyor!Unutmayın;
AĞLAMAYAN ÇOCUĞA MEME VERMEZLER!
Soma işçisinin aidatlarıyla o koltuklarda oturup işverene selam çakan bu düzene de, bu sahipsizliğe de artık dur deme vaktidir