Onlar orda biz burada öldük

Gitme, gitme.
Eşi,yaşam arkadaşı, dayanağı, tutunacağı, koruyucusu, kollayıcısı çocuklarını babası gözlerinin önünde depremde kayıp gitti.
Arkasından feryat figan koşturan kadının haykırışı: ‘gitmeee gitme!.’
Can dayanır mı?
Deprem Kader mı?
Trafikte yaşam yitirmek kader mi?
Tren kazaları!...
Peki önlem alınmayan iş kazaları kader mi?
Yok.
Uzmanlar bilim insanları ‘deprem öldürmez, ihmaller öldürür.’
Felaketin kısa özeti.
Ülkemizde ihmal zinciri hiç mi hiç bitmiyor…
Trafikte her sene binlerce vatandaşımız ölüyor.
İş kazalarında binlerce çalışanımız yaşamını yitiriyor.
Yemek zehirlenmesinden etkilenen binlerce vatandaş, ölen onlarca insan.
Tren kazalarında..
Örnekleri çoğaltmak olası.
Önlem yok…
Önlem için çalışma yok, toplumsal eğitim yok…
Ölen öldüğüyle kalıyor.
Ateş düştüğü yeri yakıyor…
Onlar orada biz burda öldük..
İhmaller zincirinin yol açtığı ve insanların yaşamıma mal olan felaketlerin ardın arkası kesilmiyor.
Hatay'ın Defne ilçesi Uğur Mumcu Bulvarı'nda ailesi, Beyazgül Apartmanı enkazı altında olan kadın “Yardım gelmiyor” diye isyan etti.“Kılık kıyafet istemiyorum kurtarma ekibi istiyorum” ifadelerini kullanan kadın, “Oğlum, kızım, eşim… tutunacak bir dalım kalmadı. Allahım al canımı beni kurtar. Hiçbir görevli gelip elini uzatmadı” diye feryat etti.
Bir başka vatandaş, “3 gündür yardım gelmiyor. Hiçbir şekilde AFAD'dan buralara gelen bir kişi yok” dedi,
Beton bloklar arasında sıkışıp can verdiğinde, bir tek eli kaldı dışarıda 15 yaşındaki Irmak'ın. Hiç bırakmadı o eli babacığı. Nasıl ayrılırdı ciğerparesinden Maraşlı Mesut Hançer. Avuçlarında ‘yavrucağının eli’, çöktü enkazın başına. Yıkılan evi değildi sadece. Tüm dünyası, hayalleri, kızıyla kurduğu düşler de ‘’iki büklüm oturduğu bu harabede ‘’başına çöktü.
Depremin vurduğu tüm şehirlerde bu’’ hüzün dolu hikâyeler ‘’var. Ağıtlar feryatlara, dualar gözyaşlarına karışmış durumda. ‘’Onlar orada, biz burada öldük’’
İnsanın moralini bozan enkaz yığınları, sıfırın altında soğuk, evsiz barksız, çoğu sığınacak bir yerden mahrum , perişan binlerce can , binlerce   insan...Sanki bilim kurgu,  felaket filmleri gibi bir görüntü... Bütün  bu olumsuzluklar insanın moralini sıfirlıyor da...İşte o anda ,  enkazdan bir  can kurtarılıyor ya...İşte o kurtuluş hepimize yeni bir umut, güç, inanç oluyor.